Магілёўскія знакамітасці - Еўдакім Раманаў

Разам - зможам !

Грамадскае

Аб'яднанне

(г.Магілёў)

Заснавана

ў 2000 годзе

Месца знаходжання:

Апендыкс Гісторыя Магілёва Магілёў - XIХ стагодзе Магілёў - Магілёўскія знакамітасці Еўдакім Раманаў

Гісторыя Магілёва

Пачатак

Магілёўскія знакамітасці - Еўдакім Раманаў

XVI стагодзе

XVII стагодзе

РАМАНАЎ Еўдакім Раманавіч [30.8(11.9)1855, мястэчка Нова-Беліца, цяпер у межах Гомеля - 20.1.1922], беларускі этнограф, фалькларыст і археолаг.

XVIІІ стагодзе

XIX стагодзе

Рэвалюцыя

Вайна

РАМАНАЎ Еўдакім Раманавіч

3 бедных мяшчан. Скончыў Гомельскую прагімназію (1870), курсы нaстаўнікаў рускай мовы і гісторыі (1872). Працаваў настаўнікам (1872-86), інспектарам народных вучылішчаў Віцебскай, Гродзенскай і Магілёўскай губ. (1886-1906), член Часовай камісіі па ўладкаванню Віленскай публічнай бібліятэкі і музея (1906-16).

У 1897-1903 рэдактар неафіцыйнага аддзела газеты «Могилевские губернские ведомости». 3 1910 загадчык секцыі этнаграфіі і археалогіі Паўнёва 3аходняга аддзялення Рускага Геаграфічнага таварыства.. 3 1917 жыў у Стаўрапалі.

Праекты

Галерэя

Вывучаў матэрыяльную і духоўную культуру беларусаў: жыллё, адзенне, сямейны побыт, народныя абрады, вeраванні, народны каляндар і медыцыну, дзіцячыя гульні. Апублікаваў больш за 200 прац па этнаграфіі, фальклору, гісторыі, археалогіі і мове беларусаў, больш за 10 тыс, фальклорных твораў.

Асноўная фальклорна-этнаграфічная праца - «Беларускі зборнік» (вып. 1-9, 1886-1912) - своеасаблівая эндыклапедыя побыту і культуры беларусаў дарэвалюцыйнага часу.

У 1886-94 вёў археалагічныя раскопкі ў Магілёўскай і Віцебскай губ., адкрыў помнік эпіграфікі 12 ст. Барысаў камень (каля в. Высокі Гарадзец Талачынскага р-на). Склаў археалагічныя мапы Магілёўскай, Віцебскай і Гродзенскай губ. Сабраў звесткі пра 1000 гарадзішчаў Беларусі, выявіў шмат стаянак першабытнага чалавека, вёў антрапалагічныя раследаванні, у 1901 апублікаваў (ca скарачэннямі) працу А. Меера «Апісанне Крычаўскага графства або былога староства 1786 года».

Папулярызаваў творы В. Дуніна-Марцінкевіча, Ф. Багушэвіча.

У 1900 выдаў зб. «Тарас на Парнасе» і іншыя беларускія вершы» (у 1902 дап. выданне).

Магілёўская батлейка

С Могилевом связана жизнь и деятельность известного педагога, историка, литератора Е.Р. Романова (1855 -1922). В юности он хотел поступить в Могилевскую гимназию, но нe был принят из-за низкого социального происхождения. Занимался самообразованием, сдал экзамены на звание народного учителя и с 1872 гoда работал преподавателем народных училищ в разных городах; в 1885 - 1906 гг. был инспектором народных училищ Могилевской губернии.

Именно на это время приходится расцвет его научно-литературного творчества, которое началось с опубликования в 1881 году фольклорно-этнографических заметок, зарисовок и других материалов, помещенных в петербургской газете «Берег», журнале «Русы», киевской «Заре» и др. Свой педагогический опыт Романов попробовал обобщить в «Учебнике русской грамматики» (выдержал 4 издания). Занимался изучением живого белорусского языка (говоры Могилевщины), напечатал оригинальное исследование о жаргоне нищих. Рецензировал труды 3. Родченко, Н. Никифоровского, Е. Карского. Он одним из первых дал положительную характеристику сборнику поэзии М. Бурачка (Ф. Богушевича) «Дудка белорусская». Евдоким Романович изучал творчество В. Дунина-Марцинкевича, опубликовал «Баркулабовскую хронику», одну из редакций поэмы «Тарас нa Парнасе», несколько «бесед» («гутарак»), а также новые тексты народной драмы «Царь Максимилиан»; напечатал обработку легенды «Кара во сто лет».

Романов занимался археологическими раскопками и поисками остатков язычества. Его основным трудом является 9-томное издание фольклора «Белорусский сборник», в котором представлены почти все жанры устного поэтического творчества белорусов. Это своеобразная энциклопедия жизни крестьянства дореволюционной Беларуси. Во время подготовки фольклорных томов разработaл свою методику сбора фольклора. Особенно ценным является 4-й том, где помещено 824 аутентичных народных заговора. Это уникальная коллекция, которой нет равных в славянском мире.

Е. Романов редактировал неофициальную часть «Могилевских губернских ведомостей», опубликовал три выпуска «Могилевской старины».